Prawdopodobnie znasz taki komitet jak PiS, nawet jeżeli nie oglądasz telewizji. Potrafisz rozszyfrować skrót. A czym jest PPP? Pierwsze skojarzenie z partią p. Rewińskiego? Nie, Polska Partia Pracy, która dysponując wielce zastraszającą liczbą znanych nazwisk i środków na reklamę uzyskała niecały jeden procent głosów.

Przejdźmy do rzeczy. Karty do głosowania zawierały nazwiska kandydatów pogrupowane w tabeli (8 komitetów, w tabelce: 4 kolumny, 2 wiersze). Układ wyraźnie uwypuklał czytanie nazwiska, tekst zawierał kolejno: numer, pogrubione nazwisko pisane dużymi literami, a dopiero na końcu imię chudą czcionką.

PiS z kandydatem “ZIOBRO, Zbigniew” znalazł się dopiero na trzecim polu u góry od lewej, na pierwszym miejscu.
PPP z kandydatem “ZIOBRO, Stanisław” znalazł się na pierwszym polu u góry od lewej, na pierwszym miejscu.

Innymi słowy, mniej znany, żeby nie powiedzieć: zupełnie nieznany, ale jednak Ziobro S., znalazł się przed Ziobrem Z., na dodatek jako pierwszy kandydat na całej karcie do głosowania, którego nazwisko najbardziej rzucało się w oczy.

Znam co najmniej jedną osobę głosującą na PiS, która się na to nabrała.

Jak obiecałem tydzień temu, sprawdziłem wyniki. PPP mimo że bardzo lewicowa, otrzymała w prawicowym Krakowie 1,67% głosów, podczas gdy w pozostałych miastach odnotowała jedynie 0,99% głosów. Można więc domniemywać, że wyniki PPP byłyby co najmniej o 0,68% słabsze, gdyby wyborcy nie dali się zmylić.

Reasumując, dzięki “Pozycjonowaniu na liście wyborczej”, około 3270 Polaków pomyliło się, głosując na niewłaściwego Ziobrę.